Menu nawigacji stronami

Recenzje książek. Wszystko dla miłośników książek

Ciemna strona światła. Tunel Zagłady - Patronat MoznaPrzeczytac.pl

Zanim zapomnę – Iwona Wilmowska

Dodane 23 kwietnia 2017 | 1 komentarz

Recenzja książki Zanim zapomnę - Iwona Wilmowska

Zanim zapomnę
Iwona Wilmowska

Do przeczytania książki Iwony Wilmowskiej zachęcił mnie tytuł „Zanim zapomnę”. Od pierwszej chwili zastanawiałam się, o czym nie będą chcieli zapomnieć bohaterowie powieści. Niestety dla mnie, dobrze dla autorki, która potrafi stworzyć nieoczywistą fabułę, do samego końca nie udało mi się odgadnąć o co chodzi, dopiero kilka ostatnich stron pozwoliło mi zrozumieć tytuł. Do tej pory nie mogę wyjść z podziwu nad pomysłem pani Iwony. Ale zacznijmy od początku…

Czytaj dalej

Ziemia kłamstw – Anne B. Ragde

Dodane 14 kwietnia 2017 | 4 komentarze

Recenzja książki Ziemia kłamstw - Anne B. Ragde

Ziemia kłamstw
Anne B. Ragde

Zastanawialiście się kiedyś nad siłą więzów krwi? Ja z jednej strony zawsze uważałam, że nie są aż takie ważne, że bardziej liczy się relacja jaką nawiązujemy z drugą osobą. To czy utrzymujemy ze sobą kontakt, wspieramy się. Przecież nie jest najważniejsze kto kogo urodził, ale kto wychował. To, że dana osoba jest siostrą, czy bratem nie oznacza, że kochamy ją z automatu. Książka norweskiej pisarki Anne B. Ragde pokazała mi jednak, że więzy krwi jednak łączą nas ponad wszystko. Są najważniejsze na świecie i dają osobie znać w najbardziej ciężkich sytuacjach.

Ziemia kłamstw”, powieść za którą autorka otrzymała nagrodę literacką Riksmålsforbundets, a także została uznana przez czasopismo „VG” za najlepszą norweską powieść dekady 1999–2009 opowiada właśnie o sile rodziny, szukaniu korzeni pozwalających zajrzeć głęboko w nas samych. A co więcej o bliskich, a jednak jak dalekich, bo nie mieliśmy wcześniej o nich pojęcia.

Czytaj dalej

Prezent – Hanna Fleszar

Dodane 25 marca 2017 | brak komentarzy

Recenzja Prezent - Hanna Fleszar

Prezent
Hanna Fleszar

Po książkę Hanny Fleszar sięgnęłam, ponieważ temat budowy własnych czterech kątów od pewnego czasu jest mi bliski – jesienią wraz z moją drugą połową zamierzamy zacząć stawiać dom. Tak więc wszelkie niespodzianki, które mogą stanąć nam na drodze, wolałabym wcześniej przewidzieć na tyle, na ile to możliwe. Opis z okładki sugerował, że to właśnie otrzymam, odpowiedzi na wszelkie dręczące pytania i wątpliwości. To i więcej, tajemnicze coś jeszcze, którego zupełnie się nie spodziewałam. Coś, co nie powinno się zdarzyć, a jednak nastąpiło. Parafrazując powszechnie znaną sentencję – życie pisze nie tylko najlepsze scenariusze, czasem także te najbardziej niesprawiedliwe.

Czytaj dalej

Deficyt – Klaudia Zalewska

Dodane 21 marca 2017 | brak komentarzy

Recenzja książki Deficyt - Klaudia Zalewska

Deficyt
Klaudia Zalewska

Z wielkim zainteresowaniem sięgnąłem po powieść Klaudii Zalewskiej pod tytułem „Deficyt”. Jest to powieść obyczajowa, której akcja toczy się po II wojnie światowej. Niewielkich rozmiarów książka dzieli się na trzy rozdziały. Pierwszy z nich zatytułowany został „Zapachy i dźwięki” (1951-1953). Drugi z kolei nosi tytuł „Uciec stąd” (1959-1961). Ostatni zaś rozdział autorka zatytułowała „Nowe życie” (1965-1966).

Już okładka książki przenosi nas niejako w świat jej bohaterów. Szara, odrapana kamienica. Tynk odpadający ze ścian. Stare, drewniane okna, przez które – jak możemy się domyślać – przedostaje się zimno. Z tym obrazem popadającej w ruderę kamienicy kontrastuje postać młodej dziewczyny, która na nią patrzy. Postać ta nie jest szara i nijaka jak budynek w tle. Ma na sobie czerwony płaszcz, ładny szalik i czapkę. Jej oczy patrzą na kamienicę niejako z nostalgią, żalem, bólem. Po skończonej lekturze możemy się domyślać, że to Klara, główna bohaterka książki.

Czytaj dalej

Aleja starych topoli. Tom II – Agnieszka Janiszewska

Dodane 14 marca 2017 | brak komentarzy

Recenzja książki Aleja starych topoli. Tom II - Agnieszka Janiszewska

Aleja starych topoli. Tom II
Agnieszka Janiszewska

Jak pisałam nie tak dawno w recenzji dotyczącej pierwszego tomu „Alei starych topoli, po drugą część tej niesamowitej powieści sięgnęłam tuż po zamknięciu części pierwszej. Nie bez powodu, bo autorka zostawiła mnie z niedosytem i palącą ciekawością, którą zaspokoić mogłam tylko w jeden sposób – czytając dalej. Musiałam to zrobić tym bardziej, że Agnieszka Janiszewska skończyła tom pierwszy w momencie, kiedy nic jeszcze do końca się nie wyjaśniło, a na horyzoncie pojawiło się „nowe”. Nie wiedziałam już nawet, czy szybciej chcę się dowiedzieć, co dalej z małżeństwem Ewy i Andrzeja Celiowskich, czy już moje myśli przejęły ich dzieci, rozpoczynające swoje dorosłe życie na obczyźnie, w dalekiej stolicy Francji.

Czytaj dalej

W labiryncie obłędu – Jolanta Kosowska

Dodane 3 marca 2017 | brak komentarzy

Recenzja książki W labiryncie obłędu - Jolanta Kosowska

W labiryncie obłędu
Jolanta Kosowska

Po książkę „W labiryncie obłęduJolanty Kosowskiej sięgnęłam z ciekawością, pamiętna niesamowitego wrażenia, jakie wywarła na mnie inna jej powieść, „Deja vu”. Po przeczytaniu krótkiego opisu na okładce już wiedziałam, że mogę spodziewać się podobnego klimatu historii – tajemnicy, napięcia, włoskich pejzaży. Z przyjemnością więc zagłębiłam się w tę opowieść.

Główny Bohater – Wojciech Krzewiński to psychoterapeuta, bardzo dobry, choć stosujący czasem dość niekonwencjonalne metody. Poznajemy go w momencie, gdy spotyka tajemniczego mężczyznę zwracającego się do niego z prośbą o pomoc pewnej dziewczynie. Wojciech najpierw podejrzliwie podchodzi do tej prośby, ale gdy pada imię dziewczyny wszystko się zmienia. Karolina Bielawska. Była dziewczyna Wojtka, artystka, mieszkająca obecnie w Toskanii. Nieznajomy twierdzi, że może ona potrzebować pomocy psychiatrycznej, i że tylko od Wojtka taką pomoc przyjmie. Bohater, w którego umyśle lawiną ruszyły wspomnienia, zgadza się pomóc kobiecie.

Czytaj dalej

Mój rok 1984 – Artur M. Golatowski

Dodane 2 marca 2017 | brak komentarzy

Recenzja książki Mój rok 1984 - Artur M. Golatowski

Mój rok 1984
Artur M. Golatowski

Z wielkim zaciekawieniem wziąłem do ręki książkę Artura M. Golatowskiego, pod tytułem „Mój rok 1984”. Pozycja ta ukazała się nakładem wydawnictwa Novae Res. Jest to jednocześnie debiut literacki Golatowskiego, wypada więc nieco przybliżyć sylwetkę autora. Jego wielką pasją są podróże. Był już na wszystkich kontynentach, z wyjątkiem Australii. Oczywiście ją też ma w planie odwiedzić. Z noty biograficznej, umieszczonej na okładce książki możemy się także dowiedzieć, że pisarz jest „wielkim entuzjastą” lat osiemdziesiątych. Niewątpliwie moją uwagę przykuł odważny tytuł książki. Odważny w tym sensie, że niejako wprost nawiązuje do powieści Georga Orwella, zatytułowanej „Rok 1984”. Ponieważ pozycja ta weszła do kanonu literatury światowej, takie odwołanie się przez Golatowskiego do Orwella uznałem za odważne, a może nawet zbyt ryzykowne.

Czytaj dalej

Kobieta, która wiedziała za mało – Daniel Koziarski

Dodane 23 lutego 2017 | brak komentarzy

Recenzja książki Kobieta, która wiedziała za mało - Daniel Koziarski

Kobieta, która wiedziała za mało
Daniel Koziarski

Z twórczością Daniela Koziarskiego spotkałam się do niedawna tylko raz, przy okazji jego duetu z Agnieszką Lingas-Łoniewską w „Zbrodniach pozamałżeńskich” – książce, która wywarła na mnie duże i bardzo pozytywne wrażenie. Nie dziwi więc fakt, że przy kolejnej publikacji tego autora moje oczekiwania były większe niż zazwyczaj.

Główną bohaterką powieści „Kobieta, która wiedziała za mało” jest czterdziestokilkuletnia Marzena Wierzba, poczytna, choć przez wielu deprecjonowana autorka powieści obyczajowych z nutą nie zawsze subtelnej erotyki. Kiedy pewnego dnia z życia kobiety odchodzi jej mąż, zafascynowany młodą asystentką, Marzena po pierwszym szoku i rozpaczy postanawia napisać powieść o wyzwolonym życiu osobistym kobiety już nie najmłodszej, ale spragnionej mocnych wrażeń, niekoniecznie idących w parze z głębszym uczuciem. Pisząc sceny do „Dziennika Suki”, wyobraźnia czyni Marzenę główną bohaterką, przeżywającą te wszystkie miłostki i uniesienia, sprawiając, że nasza bohaterka ubolewa nad własnym, nieistniejącym już życiem prywatnym.

Czytaj dalej

Siódmy sen – Dorota Vinet

Dodane 14 lutego 2017 | brak komentarzy

Recenzja książki Siódmy sen - Dorota Vinet

Siódmy sen
Dorota Vinet

Nie mogę nie przyznać, że zaintrygowała mnie okładka tej książki, jej lekkość, symbolika (indiański łapacz snów) i kojące kolory. Intrygujący tytuł i …dałam się wciągnąć w „Siódmy sen”.

Niektórzy mają marzenie: rzucić wszystko i na przykład zostać rolnikiem; zaszyć się gdzieś na wsi i uprawiać „własny ogródek”. Tak zrobili Cathy i Jean, kupując zaniedbaną farmę gdzieś na zachodzie Francji. Bohaterowie powieści Doroty Vinet to młode, kochające się małżeństwo, które właśnie spełnia marzenie o własnym miejscu na ziemi. Remontując zabudowania starej farmy i dając jej nowe życie, są dumni i szczęśliwi. Jednak jak to w życiu bywa, gdzieś tam zawsze czyha finansowe niebezpieczeństwo. Ceny mleka spadają, nieznana zdaje się być wymarzona wiejska przyszłość. Zbliżające się problemy kładą się cieniem na idealne życie młodych rolników. Jedynym wyjściem jest integracja z innym kolegami po fachu, co okazuje się niełatwym zadaniem. Trudno bowiem zatrzeć złe wrażenie pozostawione po dawnych właścicielach tego miejsca.

Czytaj dalej

Zapiski inteligenta – Bartosz Buśkiewicz

Dodane 10 lutego 2017 | brak komentarzy

Recenzja książki Zapiski inteligenta - Bartosz Buśkiewicz

Zapiski inteligenta
Bartosz Buśkiewicz

„Nie dziwiło go, że znane osoby często bywają nieśmiałe i samotne, ani to, że większość doktorów i profesorów to idioci. Większość kierowców luksusowych samochodów to osoby zadłużone na znaczne kwoty. Większość autorów książek nie żyje z pisania, a prawie żadna z osób, które je recenzuje, nie napisała w życiu nawet jednego zdania, które przypominałoby literaturę”. [s. 43]

Bartosz Buśkiewicz znany może być z bloga pozaschematem.eu oraz bartoszbuskiewicz.pl, a także publikacji „Myśl i działaj jak najlepsi” oraz „Pełnia zrozumienia”. Jednak „Zapiski inteligenta”, nowość wydana pod szyldem Novae Res, to już nieco inna bajka, debiut literacki. Poznajcie Norberta, humanistę ze skłonnością do filozofowania, samotnika, który marzy o wydaniu książki. Na co dzień pracuje na słuchawce, co wymaga od niego maski entuzjastycznego handlowca. Czasem spotyka się ze starszym bratem, Mirkiem, któremu w życiu powiodło się lepiej. Wreszcie jak każdy facet Norbert szuka dziewczyny, ale jako że jest artystą – nieustannie liczy, że nie będzie to przeciętna kobieta, a muza, która go zrozumie i zainspiruje.

„Po jakimś czasie zapukałaby do jego drzwi. Byłaby ubrana na biało, żadnego makijażu. On nie uśmiechnąłby się do niej ani ona do niego. Wpuści ją do środka. Nie powiedzą do siebie nawet jednego słowa. Nie będzie im to potrzebne. Nie skalają ciszy nawet jednym słowem czy zbędnym gestem. Będą ponad tym wszystkim, co wokół nich. On podejdzie do odtwarzacza i puści balladę Dżemu. Będą tańczyć przez kilkanaście minut, aż zjednoczą się ich dusze. Potem położy ją na łóżku i dokona aktu zjednoczenia ciał. Złoży ofiarę na ołtarzu sztuki. Najwyższe sacrum poświęcenia. Będą mogli potem umrzeć, gdyż nie wydarzy się w ich życiu już nic piękniejszego”. [s. 87-88]

Czytaj dalej

Zaprzyjaźnione blogi