Menu nawigacji stronami

Recenzje książek. Wszystko dla miłośników książek

Pusta Ziemia – Bohdan Szymczak

Recenzja książki Pusta Ziemia - Bohdan Szymczak

Pusta Ziemia
Bohdan Szymczak

Science fiction jest gatunkiem literackim, który cechuje się ogromną plastycznością opisywanych historii. W zasadzie każda z nich, z dużym powodzeniem mogłaby zostać zupełnie obdarta z części fantastycznej, a główny wątek wciąż wyglądałby solidnie, nawet w zmienionej formie. Dzieje się tak za sprawą głównego rdzenia każdej książki z tego gatunku, który jedynie wykorzystuje wizje przyszłości dla pokazania tego co naprawdę jest istotne, czyli zmian jakie zachodzą w ludziach. „Pusta Ziemia” jest doskonałym tego przykładem, pokazującym, jak ważne jest, aby skupiać się nie na technicznym aspekcie, a tym ludzkim.

Od kilkudziesięciu lat ludzkość doskonale zdaje sobie sprawę z kilku niepodważalnych praw fizycznych rządzących Wszechświatem. Jednym z nich jest fakt, że jeśli podróżujemy na statku kosmicznym, który potrafi rozwinąć naprawdę duże prędkości, niemal bliskie prędkości światła, czas biegnąć będzie nieco inaczej dla pasażerów. Wiele książek, filmów i seriali pokazało to w doskonały, prosty i zrozumiały dla odbiorcy temat, skupiając się co prawda na bardzo uproszczonym schemacie, ale nie zapominajmy, że głównym motorem napędowym science fiction, jest ten drugi człon – fiction, czyli fikcja. Sytuacja dylatacji czasu dała jednak bardzo duże pole do popisu autorom książek, którzy w sposób mniej lub bardziej fantastyczny pozostają pomiędzy gwiazdami. Jednym z nich jest Bohdan Szymczak, który nie tylko stworzył naprawdę interesującą wizję powrotu z gwiazd, ale doskonale ubrał ja w wątki będące fundamentalnymi składnikami budującymi science fiction.

Grupa naukowców odbywających bardzo istotna misję z dala od granic naszego Układu Słonecznego. Po wielu trudach wreszcie może rozpocząć podróż na ojczystą planetę – Ziemię. Kamieniem węgielnym dla ich wyprawy był fakt, że już nigdy nie zobaczą domu w takim samym stanie, jak przed jego opuszczeniem. Ze względu na wspomniana dylatację czasu, to co dla nich było tylko kilkoma latami, dla mieszkańców Ziemi było 752 latami. Gdy tylko ustawiają kurs powrotny, w ich głowach zaczynają się rodzić pytania, o to co zastaną gdy już dotrą do celu? Tak spory upływ czasu mógł oznaczać dla naszej cywilizacji absolutnie wszystko, od utopijnego rozkwitu planety i nauki, aż po upadek, a nawet zagładę wszelkiego życia. Z biegiem czasu, naukowcy zaczynają powoli przekonywać się do tej mroczniejszej wersji, głównie dlatego, że Ziemia nie odpowiada na żadne ich wezwania. Napięcie zaczyna rosnąć coraz szybciej, a każdy kolejny postój, wymuszony wieloma czynnikami, czyni ich misje na powierzchni odległych planet jeszcze bardziej niebezpiecznym. Pod wpływem stresu zaczynają popełniać błędy, na jaw wychodzą ukryte konflikty, a nawet i miłości. Droga do domu jest długa i w takim stanie załoga nie dotrze na jej kraniec, chyba, że weźmie się w garść.

Pusta Ziemia” jest doskonałym studium nad psychika ludzką, osób, które zostają zupełnie odcięte od niemal wszystkiego co znają. Samotnie przemierzają kosmos, tak odmienny od warunków panujących na Ziemi, czy nawet w naszym Układzie Słonecznym. Już dawno udowodniono, że im człowiek dłużej przebywa w przestrzeni kosmicznej, tym bardziej narażony jest na wiele urazów, ale nie tych fizycznych, a psychicznych. Nasz organizm nie jest przygotowany na dalekie wyprawy kosmiczne i nasz umysł nie chce byśmy to robili, dlatego tak często powstają różnego rodzaju odchyły od normy zdrowia psychicznego. Autor książki postanowił skupić się na tym aspekcie, pokazując ewentualne następstwa takiego oderwania od naturalnego środowiska. Główni bohaterowie, silni i zjednoczeni podczas samej misji, zaczynają pękać od środka w momencie, kiedy okazuje się, że mogą lecieć w stronę planety, która jest zupełnie pusta i nikt na nich nie czeka. Czytelnik odbywa z nimi tę podróż, która staje się dla niego niekiedy bardziej emocjonująca i stresująca niż dla głównych bohaterów. Nie jest łatwo stworzyć tego typu relacje pomiędzy odbiorcą, a postaciami pokazanymi w książkę, ale Pan Szymczak, doskonale się z tego zadani wywiązał.

Pusta Ziemia” z łatwością może zostać podzielona na dwie części. Pierwsza opowiada o samej misji głównych bohaterów i ich drodze powrotnej, druga zaś o tym co na Ziemi zastali. Dzięki temu sprytnemu podziałowi autor mógł zastosować zupełnie inne techniki fabularne, nadając swojej książce nieco więcej dynamiki. Część o powrocie jest paliwem napędowym dla wszystkich fanów klasycznych powieści science fiction o podróżach kosmicznych i eksploracji nieznanych światów. Część o dotarciu do celu, czyli Ziemi jest natomiast futuryzmem, który popełnia autor, zupełnie popuszczając wodze fantazji co do przyszłości Ziemi. Obie te części łączy bardzo wyraźny schemat, przypominający literaturę science fiction sprzed wielu lat. W „Pustej Planecie” czuć inspiracje autora wieloma klasykami rodzimej fantastyki i co jest dobrą wiadomością – wykorzystuje je w bardzo satysfakcjonujący dla odbiorcy sposób.

Informacje o książce:
Tytuł: Pusta Ziemia
Tytuł oryginału: Pusta Ziemia
Autor: Bohdan Szymczak
ISBN: 9788381472036
Wydawca: Novae Res
Rok: 2018

Zaprzyjaźnione blogi