Menu nawigacji stronami

Recenzje książek. Wszystko dla miłośników książek

Prezydent. Lech Kaczyński 2005–2010 – Sławomir Cenckiewicz, Adam Chmielecki

Recenzja książki Prezydent. Lech Kaczyński 2005–2010 - Sławomir Cenckiewicz, Adam Chmielecki

Prezydent. Lech Kaczyński 2005–2010
Sławomir Cenckiewicz, Adam Chmielecki

Pamięć o Prezydencie Lechu Kaczyńskim jest sprawą narodu polskiego, któremu potrzeba dziś bohaterskich wzorców. Prawdziwych, niemalowanych, szczerze oddanych Ojczyźnie patriotów. Taki był Lech Kaczyński, którego dziedzictwo powinno nas dziś łączyć i jednoczyć, nas Polaków, świadomych swojej tożsamości i swojego znaczenia na geopolitycznej mapie świata i na kartach jego historii. Stąd też tegoroczna książka zatytułowana „Prezydent. Lech Kaczyński 2005–2010” służy nie tylko pogłębieniu i utrwaleniu stanu wiedzy nad działalnością polityczną i społeczną Lecha Kaczyńskiego, ale równocześnie stanowi pewnego rodzaju latarnię w mrokach przemysłu pogardy uprawianego w okresie prezydentury jednego z największych współczesnych Polaków.

Autorami dzieła są Sławomir Cenckiewicz i Adam Chmielecki, polscy badacze, których aktywność koncentruje się na sprawach „Solidarności” i rozliczeń pokomunistycznych. Obaj (wraz z Anną K. Piekarską i Januszem Kowalskim) są zresztą autorami biografii politycznej Lecha Kaczyńskiego obejmującej lata 1949–2005, co oznacza, że książka „Prezydent. Lech Kaczyński 2005–2010” stanowi jej logiczną kontynuację. Dobrze się jednak stało, iż okres prezydentury tego wybitnego Polaka, jakim był Lech Kaczyński, doczekał się oddzielnego wydania, ponieważ była to prezydentura prowadzona w trudnych warunkach, poddawana bowiem licznym bezrefleksyjnym atakom ze strony opozycji politycznej i popularnych mediów, co uzasadnia opinię autorów, iż mieliśmy wówczas do czynienia ze zjawiskiem, które można określić przemysłem pogardy. Była to równocześnie prezydentura niezwykle doniosła, wypełniona pięknymi solidarnościowymi ideami, ale też konkretnymi działaniami, które wzmocniły rangę Polski na arenie międzynarodowej, a także uporządkowały wiele spraw wewnątrz kraju. Lech Kaczyński był człowiekiem czynu. Był Prezydentem wybitnym, co moim zdaniem doskonale odzwierciedla dzieło Sławomira Cenckiewicza i Adama Chmieleckiego.

Książka kompleksowo omawia okres prezydentury Lecha Kaczyńskiego. Ramy tej biografii rozpoczynają się od zwycięskiej dla Lecha Kaczyńskiego kampanii wyborczej w 2005 roku, a kończą na dotąd niewyjaśnionej katastrofie lotniczej z 10 kwietnia 2010 roku, w której Prezydent Lech Kaczyński wraz z małżonką Pierwszą Damą Marią Kaczyńską oraz kwiatem polskiej inteligencji, a zarazem polityki, kultury, duchowieństwa i wojskowości ponieśli tragiczną śmierć. Tak oto autorzy tej biografii w pięciu rozdziałach skupili się na omówieniu przebiegu wspomnianej kampanii wyborczej, kulisach objęcia przez Lecha Kaczyńskiego najwyższego urzędu w Polsce, jego zwyczajach, poglądach i pomysłach na Polskę, fundamentach prezydentury (polityka zagraniczna, polityka bezpieczeństwa, polityka historyczna i polityka społeczna), a także na sposobach i przebiegu współpracy z rządami Kazimierza Marcinkiewicza, Jarosława Kaczyńskiego i Donalda Tuska oraz na wydarzeniach związanych z katastrofą polskiego samolotu rządowego w Smoleńsku. Warto w tym miejscu zauważyć, że narracja zastosowana w książce przez Sławomira Cenckiewicza i Adama Chmieleckiego stanowi przykład bezstronnego, obiektywnego i rzetelnego podejścia do omawianych wydarzeń, a także całościowej oceny Prezydenta Lecha Kaczyńskiego.

W ten sposób na stronach książki mamy możliwość poznać historię wspaniałego człowieka, opiekuna interesów Polski za granicą, którego wizja silnego kraju, połączonego systemem układów sojuszniczych wskrzeszających koncepcję Międzymorza, stanowi jeden z najważniejszych projektów w polskiej polityce zagranicznej. Poznajemy człowieka, który oddawał sprawiedliwość dziejową Polakom i zdecydowanie zrywał z pokomunistycznymi wpływami w Polsce. Lech Kaczyński w omawianej biografii to także wychowawca społeczeństwa świadomego swej tożsamości, historii i religii. To Prezydent Polaków, dla których niepodległość i racja stanu są czymś więcej, niż tylko sloganem. Doniosłość, staranność i wysoka ranga wszystkich działań podejmowanych przez Lecha Kaczyńskiego stanowi więc nieodzowny element książki Sławomira Cenckiewicza i Adama Chmieleckiego, którzy oddają Prezydentowi to, co mu należne. W dziele „Prezydent. Lech Kaczyński 2005–2010” pojawiają się również osoby z najbliższego otoczenia Lecha Kaczyńskiego, jego bliscy, współpracownicy i przyjaciele, którzy w służbie Polsce pomagali mu realizować ideę budowy silnego kraju.

Sławomir Cenckiewicz i Adam Chmielecki wykazali się dużą sprawnością w akcentowaniu roli i znaczenia wspomnianych bliskich, współpracowników i przyjaciół Lecha Kaczyńskiego. Nie czynią więc z Prezydenta postaci posągowej, ale człowieka odznaczającego się umiejętnością słuchania innych i podejmowania trafnych, mądrych decyzji. Pośród wielu zasłużonych osób szczególne miejsce należy oddać wybitnej klasy i niezwykłej wrażliwości małżonce Prezydenta Pierwszej Damie Marii Kaczyńskiej, jego bratu Jarosławowi, który zawsze najwyżej w swojej hierarchii wartości stawiał dobro Polski, przyjacielowi i cennemu współpracownikowi Prezydenta Maciejowi Łopińskiemu, a także obecnie urzędującemu Prezydentowi Andrzejowi Dudzie. To właśnie książka „Prezydent. Lech Kaczyński 2005–2010” w dobitny sposób prezentuje łączność Prezydenta Dudy z Lechem Kaczyńskim, zarówno w sensie bliskiej współpracy w Kancelarii Prezydenta RP w latach 2008–2010, jak również pod względem ideowym. Triumf Andrzeja Dudy pod koniec maja 2015 roku był więc triumfem myśli politycznej Lecha Kaczyńskiego, którego wybitny uczeń podjął się misji kontynuowania i wdrażania fundamentów jego prezydentury.

Pośród wielu niewątpliwych atutów książki „Prezydent. Lech Kaczyński 2005–2010” koniecznym wydaje się także wspomnieć o wnikliwej analizie autorów na temat działalności środowisk opozycyjnych wobec Prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Sławomir Cenckiewicz i Adam Chmielecki słusznie wskazują genezę upadku standardów moralnych w polskim dyskursie politycznym i społecznym w niespełnionych ambicjach Donalda Tuska po przegranej kampanii prezydenckiej w 2005 roku. Jego plan dwuwymiarowego negowania działalności Lecha Kaczyńskiego oraz środowiska Prawa i Sprawiedliwości, z którego Prezydent się wywodził, doprowadził do konfliktu polsko-polskiego, w którym nie ma już miejsca na etos, godność i świętości, a wszystko można wyśmiać, opluć lub zniszczyć niezależnie od rangi i statusu, niezależnie od formy i argumentów, a co gorsza niezależnie od prawdy. Polityczni wykonawcy planu Donalda Tuska, nad którymi ten polityk nie zdołał zapanować, regularnie wspierani przez popularne media, próbowali więc w jednym wymiarze utworzyć swoistą modę na pozbawioną reguł krytykę wobec Lecha Kaczyńskiego, zaś w drugim wymiarze wzmacniali swój negatywny przekaz korzystając z narzędzi stosowanych w marketingu politycznym. Skutkiem tego kultura polityczna w Polsce zeszła do rynsztoku, a w szerszej perspektywie Polska otrzymała w latach 2010–2015 jedną z najsłabszych prezydentur w jej dziejach, wynikającą niejako z mody na bezpardonową krytykę.

Prezydent Lech Kaczyński działał więc w czasach mu niesprzyjających. Nie zdołał ukończyć wszystkich swoich planów, choć skala jego zasług – szczególnie na arenie międzynarodowej, a także w zakresie polityki historycznej i rozprawiania się z wpływami pokomunistycznymi w Polsce – wydaje się ogromna. Wielkie dzieło polityczne Lecha Kaczyńskiego zostało przerwane 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie, której został poświęcony osobny rozdział w książce. To kolejny argument, aby sięgnąć po dzieło Sławomira Cenckiewicza i Adama Chmieleckiego, którzy uporządkowali fakty na temat katastrofy, a także wyłożyli szereg niewyjaśnionych dotąd wątpliwości oraz opisali rażące uchybienia w prowadzonym śledztwie. Ten ważny rozdział książki stanowi więc potrzebny filtr na falę bezrefleksyjnych poglądów głoszonych przez polityków, dziennikarzy i obywateli o tym, że w Smoleńsku nic się nie wydarzyło. W istocie wydarzyło się. Do dziś nie wiemy w jakich okolicznościach zginął Prezydent Lech Kaczyński, nie wiedzą tego też Sławomir Cenckiewicz i Adam Chmielecki, ale próbują dociekać prawdy, broniąc zarazem prawdy o Lechu Kaczyńskim.

Być może więc słowo „prawda” jest kluczem do książki „Prezydent. Lech Kaczyński 2005–2010”, a być może wypadałoby użyć słów kluczowych? Prawda, miłość do Ojczyzny, Polska, naród i patriotyzm. Te określenia wypełniają biografię Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, zaś litery postawione przez Sławomira Cenckiewicza i Adama Chmieleckiego, uzupełnione dużą ilością zdjęć i kopii dokumentów, stanowią stempel na najważniejszej jak dotąd biografii Prezydenta. Ta książka to dowód wielkości Lecha Kaczyńskiego, kronika jego nieocenionych zasług dla Polski i piękne świadectwo jego pamięci.

Informacje o książce:
Tytuł: Prezydent. Lech Kaczyński 2005–2010
Tytuł oryginału: Prezydent. Lech Kaczyński 2005–2010
Autor: Sławomir Cenckiewicz, Adam Chmielecki
ISBN: 9788380790490
Wydawca: Fronda
Rok: 2016

Kontakt z recenzentem: konrad.morawski@wp.pl

VN:F [1.9.22_1171]
Oceń książkę
Ocena: 8.2/10 (5 głosów)
Prezydent. Lech Kaczyński 2005–2010 - Sławomir Cenckiewicz, Adam Chmielecki, 8.2 out of 10 based on 5 ratings

Komentarze

komentarze

  • XYZ

    W dobie hejtu i wojny polsko-polskiej warto przedstawić takie sylwetki jak śp. Lech Kaczyński. Zwłaszcza że zdrajcy narodu czy prowokatorzy z organizacji takich jak KOD lub niemogąca się otrząsnąć z przegranej opozycja oczernia i próbuje umniejszyć oraz zbanalizować dokonania tego człowieka. Wielkie brawa za podjęcie się takiej tematyki

    VA:F [1.9.22_1171]
    Ocena: 0 (całkowicie: 0 głosów)
Zaprzyjaźnione blogi