Menu nawigacji stronami

Recenzje książek. Wszystko dla miłośników książek

Perkunowe wyroki - Patronat MoznaPrzeczytac.pl

Śmierć w Château Bremont – M.L. Longworth

Dodane 4 kwietnia 2018 | brak komentarzy

Recenzja książki Śmierć w Château Bremont - M.L. Longworth

Śmierć w Château Bremont
M.L. Longworth

Książka M.L. Longworth zabiera czytelnika do małej, zabytkowej miejscowości we Francji, gdzie doszło do wydarzenia, które nie schodzi z ust lokalnej społeczności – śmierci szlachcica. Étienne de Bremont, bo o nim mowa, choć oficjalnie wypadł z okna własnego zamku, w oczach prowadzących śledztwo mógł zostać brutalnie wypchnięty. Bohaterowie, chcąc poznać prawdę, coraz głębiej sięgają i w przeszłość szlachcica, i w relacje z członkami rodziny oraz podejrzanymi znajomymi, co sprawia, że sprawa, która na pozór wydawała się oczywista, przybiera na tajemniczości. Z czasem na jaw wychodzą nowe fakty oraz nowe postaci, mocno zanurzone w mafijnych i brudnych interesach.

Czytaj dalej

Gdy morze cichnie – Jørn Lier Horst

Dodane 6 stycznia 2018 | 1 komentarz

Recenzja książki Gdy morze cichnie - Jørn Lier Horst

Gdy morze cichnie
Jørn Lier Horst

Poznawanie nowych autorów i ich książek jest fascynującą przygodą, jednak po kilku lepszych i gorszonych przeżyciach, czasami aż chce się wrócić do sprawdzonych pisarzy. Taki właśnie jest dla mnie Jørn Lier Horst. Wszystkie jego książki, z którymi miałam przyjemność się zetknąć: „Felicja zaginęła”, „Kluczowy świadek”, „Szumowiny” czy „Ślepy trop” są fantastyczne. Jeśli ktoś kazałby wybrać mi najfajniejszą, nie potrafiłabym dokonać jednoznacznego wyboru. W podobnym tonie jest jego ostatnio wydana w Polsce książka „Gdy morze cichnie”. Jest to trzecia powieść z serii o komisarzu Williamie Wistingu, i widać w niej już wyraźnie fenomenalny styl pisania Horsta, taki sam jak w następnych pozycjach cyklu. Tak jak już wcześniej pisałam, w Polsce książki nie są wydawane w kolejności chronologicznej, jednak można je czytać dowolnie i w pełni wczuwać się w ich klimat. Każda z nich jest zupełnie oddzielną sprawą kryminalną do rozwiązania, a wątki poboczne są na tyle dobrze opisane i nie mają mały wpływu na ogólny przekaz, że brak ich znajomości od początku nie oddziałuje na odbiór.

Czytaj dalej

Zawsze jest przebaczenie – Anne B. Ragde

Dodane 22 października 2017 | 2 komentarze

Recenzja książki Zawsze jest przebaczenie - Anne B. Ragde

Zawsze jest przebaczenie
Anne B. Ragde

Kilka lat po napisaniu trzech tomów Sagi rodziny Neshov oraz licznych namowach czytelników, doczekaliśmy się finałowego odcinka serii. „Zawsze jest przebaczenie” jest czwartą i zarazem ostatnią częścią historii. Po spektakularnej ucieczce Torunn na koniec trzeciego tomu „Na pastwiska zielone”, spotykamy się z bohaterami po trzyletniej przerwie.

Czytaj dalej

Felicia zaginęła – Jørn Lier Horst

Dodane 8 września 2017 | brak komentarzy

Recenzja książki Felicia zaginęła - Jørn Lier Horst

Felicia zaginęła
Jørn Lier Horst

Czytając najnowszą opublikowaną w Polsce powieść Jørn Lier Horsta, cały czas miałam w głowie „Przeczucie” Hondy, gdyż tak jak pisałam w tamtej recenzji, nutka niepewności została zasiana, kryminał japoński wypowiedział wojnę skandynawskiemu. Jak pewnie pamiętacie jestem wielką fanką Horsta, recenzje innych książek z serii o Williamie Wistingu znajdziecie pod tytułami, „Kluczowy świadek”, „Szumowiny”, oraz „Ślepy trop” . Jednak teraz sama nie wiem, czy przypadkiem Honda nie przebije Jørn’a na mojej Top Liście. Dzisiaj jednak skupmy się na Felicji, która zaginęła, gdyż ta pozycja jest jak najbardziej godna uwagi.

Czytaj dalej

Na pastwiska zielone – Anne B. Ragde

Dodane 16 sierpnia 2017 | brak komentarzy

Recenzja książki Na pastwiska zielone - Anne B. Ragde

Na pastwiska zielone
Anne B. Ragde

Trzecia część Sagi rodziny Neshov – „Na pastwiska zielone” skupia się prawie w całości na Torunn i gospodarstwie. Po śmierci ojca kobieta, z jednej strony walczy o utrzymanie gospodarstwa, z drugiej sama nie wiem, czy naprawdę tego chce. Musiałaby zostawić całe swoje dotychczasowe życie za sobą i zostać gospodynią pełną parą, ale czy to nie jest za dużo dla dziewczyny z miasta, która dodatkowo nie była zupełnie związana z ziemią i ojcem, ich kontakt ograniczał się praktycznie do kilku rozmów telefonicznych w ciągu 37 lat jej życia. Co więcej, Torunn obwinia się o śmierć ojca, wydaje jej się, że przez jej niezdecydowanie, czy chce zostać w gospodarstwie, czy nie, Tor popełnił samobójstwo. Wydaje się, że wpada w depresję, co prawda pomaga jej Kaj Roger, mężczyzna, który wydaje się, że żywi do niej większe uczucie niż tylko współczucie, jednak ona tego nie widzi. Niestety rodzina nie dostrzega rozterek z którymi mierzy się Torunn, wszyscy naiwnie liczą, że czas pozwoli kobiecie podjąć właściwą decyzję i odsuwają się na bok, myśląc, że to jest najlepsze wyjście z tej sytuacji.

Czytaj dalej

Zaprzyjaźnione blogi