Menu nawigacji stronami

Recenzje książek. Wszystko dla miłośników książek

Ikigai. Japońska sztuka szczęścia – Ken Mogi

Dodane 20 listopada 2017 | 2 komentarze

IKIGAI. Japońska sztuka szczęścia - Ken Mogi

IKIGAI. Japońska sztuka szczęścia
Ken Mogi

Ikigai to pojęcie równie tajemnicze co wieloznaczne. W gruncie rzeczy jednak można je sprowadzić do odpowiedzi na pytanie, po co wstajesz co dzień z łóżka? Ikigai to „królestwo drobnych rzeczy”, małych, codziennych przyjemności, a jednocześnie pasja życia. Jak opowiedzieć o czymś tak mglistym?

Jakiś czas temu miałam przyjemność zapoznać się z poradnikiem z elementami reportażu o podobnej tematyce, „Ikigai. Japoński sekret długiego i szczęśliwego życia” autorstwa H. Garcii i F. Mirallesa. Ich sposób ujęcia tematu mnie nie przekonał, ale samo zagadnienie japońskiej filozofii szczęśliwego życia codziennego jak najbardziej! Bardzo więc ucieszył mnie fakt, że na polskim rynku wydawniczym ukazała się kolejna pozycja na ten temat, tym razem pod szyldem Wielkiej Litery. Autorem książki „Ikigai. Japońska sztuka szczęścia” jest Ken Mogi, japońskiego pochodzenia neurobiolog, poczytny pisarz i dziennikarz, którego dorobek wydawniczy obejmuje ponad sto publikacji popularnonaukowych i eseistycznych oraz kilkadziesiąt prac specjalistycznych z zakresu kognitywistyki i neurologii.

Czytaj dalej

W zasadzie tak – Jacek Fedorowicz

Dodane 2 października 2017 | 3 komentarze

Recenzja książki W zasadzie tak - Jacek Fedorowicz

W zasadzie tak
Jacek Fedorowicz

Jacek Fedorowicz to postać, która kojarzy mi się z moim dzieciństwem, choć może to się wydawać dziwne, biorąc pod uwagę mój wiek. To dość nieoczywiste, że siedmio czy ośmiolatka oglądała jego kultowy „Dziennik telewizyjny”. Nie żebym była jakimś genialnym dzieckiem zafascynowanym polityką. Po prostu prowadzący program był łudząco podobny do mojego kochanego dziadziusia, więc lubiłam na niego patrzeć i słuchać jego głosu. Nieważne, że niespecjalnie dużo lub nawet wcale nie rozumiałam, o czym mówi. Wystarczyło, że był. Kiedy więc po latach, już jako dorosła kobieta, zobaczyłam książkę Jacka Fedorowicza, musiałam po nią sięgnąć i po raz kolejny zmierzyć się z jego słowami, tym razem bardziej świadomie.

Czytaj dalej

Zawód: powieściopisarz – Haruki Murakami

Dodane 30 sierpnia 2017 | 1 komentarz

Recenzja książki Zawód: powieściopisarz - Haruki Murakami

Zawód: powieściopisarz
Haruki Murakami

„Ta książka była genialna. Jej autor (możemy wstawić dowolne nazwisko) jest niesamowity!”. Myślę że każdy z nas – czytelników – przynajmniej raz po skończonej lekturze miał takie właśnie odczucia. Przecież każdy ma swoich ulubionych autorów. Mamy na półkach wszystkie ich książki i z niecierpliwością czekamy, aż napiszą coś nowego. Gdy ukaże się długo wyczekiwana powieść, biegniemy szybko do księgarni aby kupić książkę pachnącą jeszcze drukiem (oczywiście najlepiej w dniu premiery). Przyznam się, że należę do takich właśnie czytelników. Czytelników, którzy są wierni ulubionemu autorowi, są z nim na dobre i złe. Nie opuszczają go nawet wtedy, gdy zdarzy mu się napisać jakąś słabszą książkę. Gdy na temat nowej książki jednego z moich ulubionych polskich autorów zaczęły się pojawiać krytyczne opinie, czym prędzej wysupłałem przysłowiowy „ostatni grosz” aby ją kupić i wyrobić sobie własne zdanie. Myślę, że wielu czytelników ma podobnie. Razem z autorem odliczają dni do premiery kolejnej nowości.

Oczywiście jako czytelnicy dostajemy do ręki „produkt końcowy”. Możemy ocenić czy nam się podoba czy nie, krytycy analizują warsztat literacki. Ale czy zastanawiamy się, jaką drogę przebył autor pisząc daną książkę? Czy siedział nad nią długo, a może wręcz przeciwnie? Jak wygląda osławiona „wena twórcza”? Osobiście zadaję sobie jeszcze jedno pytanie – czy łatwo się pisze książki?
Jeżeli nurtują was podobne pytania i wątpliwości powinniście sięgnąć po książkę Harukiego Murakamiego pod tytułem „Zawód: powieściopisarz”.

Czytaj dalej

Pod prąd – Krystyna Grzybowska

Dodane 22 czerwca 2017 | brak komentarzy

Recenzja książki Pod prąd - Krystyna Grzybowska

Pod prąd
Krystyna Grzybowska

Zdarzało się już, że w swoich recenzjach nawiązywałem do filmu pod tytułem „Dzień Świra”. Ponieważ jednak ten obraz Marka Koterskiego uważam za bardzo udany i trafnie opisujący rzeczywistość, sięgnę do niego również w tej recenzji (niestety, nie mogę czytelnikom obiecać, że zrobię to po raz ostatni). Główny bohater – jak wszyscy wiemy – po prostu na kanwie swojego życia opowiada o polskiej codzienności. Prowadzi również – można by rzec – rozważania filozoficzne. Jedno z moich ulubionych dotyczy polityki. Otóż pewnego razu czyni wyrzuty samemu sobie, mówiąc: „Ile to już razy obiecywałem sobie nie roztrząsać spraw tego kraju, na które i tak nie mam żadnego wpływu”. Może nie jest to cytat dosłowny, ale sens wypowiadanych słów jest właśnie taki. Myślenie takie nieobce jest większości z nas. Po co zajmować się polityką, po co śledzić programy partyjne i uchwalane ustawy. Wszak i tak nie mamy na nic wpływu, a każda władza robi to, co jej się podoba. Zaznaczę od razu, że poprzez „zajmowanie się polityką” rozumiem coś więcej niż czytanie nagłówków internetowych artykułów, czy pobieżne przeglądniecie gazety w sklepie. Żeby zrozumieć historię, oraz współczesną sytuację naszego kraju, potrzeba czasu i determinacji. Bardzo często bowiem media tzw. „głównego nurtu” wypaczają rzeczywistość, naginając ją do własnych celów.

Czytaj dalej

Cisza. Opowieść o tym, dlaczego straciliśmy umiejętność przebywania w ciszy i jak ją odzyskać – Erling Kagge

Dodane 15 czerwca 2017 | 1 komentarz

Recenzja książki Cisza. Opowieść o tym, dlaczego straciliśmy umiejętność przebywania w ciszy i jak ją odzyskać - Erling Kagge

Cisza. Opowieść o tym, dlaczego straciliśmy umiejętność przebywania w ciszy i jak ją odzyskać
Erling Kagge

Cisza” to dopiero pierwsza książka Erlinga Kagge wydana w Polsce, mimo że dorobek norweskiego autora zawiera publikacje z zakresu podróży, filozofii i sztuki, a sama jego postać jest niezwykle inspirująca. Kagge to współczesny człowiek renesansu. Na co dzień pracuje jako wydawca w założonym przez siebie przedsiębiorstwie w Oslo, a z zamiłowania jest kolekcjonerem sztuki i myślicielem. Jednak zasłynął ze względu na swą pasję podróżniczą. W tej pięknie wydanej nakładem Wydawnictwa Muza książce znajdziemy okruchy jego niebezpiecznych wypraw podane na tle głębokiej, egzystencjalnej refleksji.

Czytaj dalej

Dziennik chuligana – Witold Gadowski

Dodane 3 czerwca 2017 | 1 komentarz

Recenzja książki Dziennik chuligana - Witold Gadowski

Dziennik chuligana
Witold Gadowski

Chuligan. Według słownika języka polskiego jest to „człowiek naruszający normy współżycia społecznego, osoba biorąca udział w bójkach, dokonująca dewastacji mienia publicznego, popełniająca drobne przestępstwa„. Z chuliganami nie chcemy mieć nic wspólnego. Obwiniamy ich o zdewastowane przystanki, bazgroły na murach itp. Czujemy wobec nich obawę, staramy się schodzić im z drogi.

Może nas więc zdziwić fakt, że Witold Gadowski swoją najnowszą książkę zatytułował „Dziennik chuligana„. Czyżby autor zmienił profesję, stając się zamiast publicysty i dziennikarza takim chuliganem właśnie? Myślę, że pana Gadowskiego nie trzeba szerzej przedstawiać. To znany dziennikarz, a jego najnowsza książka jest trzecią z kolei pozycją wydaną przez wydawnictwo Replika. Poprzednie dwie: „Lokal dla awanturnych” oraz „Krew nie woda. Polskie zapiski współczesne” również zostały zrecenzowane na łamach naszego portalu. Osobiście miałem przyjemność rozmawiać z autorem. Podczas Krakowskich Targów Książki w ubiegłym roku dyskutowaliśmy nawet o tym, kogo by zdymisjonował w rządzie premier Beaty Szydło. Przyznam się, że byłem nieco zaskoczony odpowiedzią.

Czytaj dalej

Bękarty Dantego. Szkice o zanikaniu i odradzaniu się widzialnego chrześcijaństwa – Tomasz Rowiński

Dodane 31 lipca 2016 | brak komentarzy

Recenzja książki Bękarty Dantego. Szkice o zanikaniu i odradzaniu się widzialnego chrześcijaństwa - Tomasz Rowiński

Bękarty Dantego. Szkice o zanikaniu i odradzaniu się widzialnego chrześcijaństwa
Tomasz Rowiński

Tomasz Rowiński, historyk idei i publicysta, związany od lat z ośrodkami promującymi zagadnienia teologii i wiary, opublikował pod szyldem wydawnictwa Tyniec zbiór esejów dostępnych wcześniej na łamach kwartalnika Christianitas. „Bękarty Dantego. Szkice o zanikaniu i odradzaniu się widzialnego chrześcijaństwa” to pozycja ponad czterystustronicowa oscylująca wokół wielu bardzo aktualnych tematów, które Autor ukazuje nam przez pryzmat tradycji i historycznej ewolucji. Całość podzielona jest na bloki tematyczne. Najpierw Rowiński śledzi spuściznę romantyzmu, sięgając do przemian XIX wieku, uwyraźnia wciąż aktualne idealistyczne zapatrywanie Polaków na siebie, kraj, polskość. Analizuje tu w oddzielnym eseju myśl polityczną Marka Rymkiewicza. Płynnie przechodzi do problemów czasów nam bliższych w rozdziale „Nasza forma polityczna”, porusza zagadnienia pokłosia komunizmu i demaskuje mity III RP. W kolejnym rozdziale przygląda się także antyklerykalizmowi w polskich realiach. Obszerna część zbioru to teksty nawiązujące do okresu nowożytności, który był przełomowym momentem w myśli społeczno-religijnej, a myśl filozoficzna doprowadziła do skrajnie różnego postrzegania człowieka. To właśnie w twórczości Dantego upatruje Autor pierwocin dzisiejszej defragmentacji osobowości człowieka i tutaj znajdziemy inspirację dla tytułu zbioru. Przytoczone są słowa twórcy „Boskiej komedii” (zaczerpnięte z traktatu „Monarchia”), które staną się punktem zapalnym do rozważań nad dualizmem porządku doczesnego i wiecznego, rozumu i wiary, w konsekwencji zaś Kościoła i państwa.

Czytaj dalej

Między Berlinem a Pekinem – Łukasz Warzecha

Dodane 1 czerwca 2016 | brak komentarzy

Recenzja książki Między Berlinem a Pekinem - Łukasz Warzecha

Między Berlinem a Pekinem
Łukasz Warzecha

Łukasz Warzecha ma na swoim koncie kilka wywiadów-rzek, m.in. z Radosławem Sikorskim i Lechem Kaczyńskim. W swojej najnowszej książce, „Między Berlinem a Pekinem” nie odszedł od tej konwencji. Zawarł w niej treści rozmów z analitykami Ośrodka Studiów Wschodnich. Organizacja ta jest instytucją państwową której zadaniem jest wyjaśnianie i prognozowanie skutków wydarzeń jakie toczą się od Niemiec po Chiny. Analizy te trafiają do rąk nie tylko polityków ale i zwykłych obywateli. Są pisane w sposób zwięzły, przystępnie. Tak też były formułowane odpowiedzi na pytania Łukasza Warzechy.

Czytaj dalej

Lokal dla awanturnych – Witold Gadowski

Dodane 1 czerwca 2016 | 3 komentarze

Recenzja książki Lokal dla awanturnych - Witold Gadowski

Lokal dla awanturnych
Witold Gadowski

Biorąc do ręki książkę Witolda Gadowskiego pod tytułem „Lokal dla awanturnych„, zupełnie nie wiedziałem czego się spodziewać. Co prawda autor zdradza nam, że „pisał te teksty dla pełnokrwistych facetów i kobiet”, czym tylko spotęgował moją ciekawość. Postanowiłem więc dowiedzieć się najpierw czegoś o samym autorze, bowiem jego nazwisko niewiele mi mówiło. Okazało się, że jest znanym dziennikarzem śledczym, wielokrotnie nagradzanym za swoje artykuły prasowe i reportaże. Skupiał się w nich często na patologiach naszego państwa. Wiele miejsca poświęcał też opisywaniu działania i wpływu rosyjskich służb specjalnych w Polsce. Pracował w telewizji TVN, przez kilka miesięcy był także szefem Pierwszego Programu Telewizji Polskiej. Jest również wykładowcą na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie. Na rynku ukazały się również jego powieści. Muszę przyznać, że informacje te wywarły na mnie wrażenie i mocno mnie zaskoczyły. Tym bardziej byłem ciekaw, jak Gadowski wypadł jako debiutujący publicysta.

Czytaj dalej

Kino: obiekt uczuć czy przedmiot badań? W dialogu z myślą filmową i twórczością Rafała Marszałka – Mariola Dopart, Michał Oleszczyk (red.)

Dodane 4 kwietnia 2016 | 1 komentarz

Recenzja książki Kino: obiekt uczuć czy przedmiot badań? W dialogu z myślą filmową i twórczością Rafała Marszałka - Mariola Dopart, Michał Oleszczyk (red.)

Kino: obiekt uczuć czy przedmiot badań? W dialogu z myślą filmową i twórczością Rafała Marszałka
Mariola Dopart, Michał Oleszczyk (red.)

Jeżeli ktoś myśli, że w dzisiejszym świecie przeciętny człowiek nie ma już kontaktu ze sztuką, nie potrafi obcować z dziełem, przeżywać go i oceniać – to chyba jest to przesadzona krytyka. Nie tak źle z nami, skoro niemalże wszyscy uczestniczymy, mniej lub bardziej świadomie, w sztuce filmowej. Po publikację „Kino: obiekt uczuć czy przedmiot badań?” sięgnęłam właśnie ze względu na to, że w tytule zawarte zostały dwie przeciwstawne intuicje, z którymi spotyka się aktywny odbiorca dzieła filmowego. Pytania nasuwają się same: jak oglądać dzieło filmowe, na ile wczuć się w opowiadaną historię, obdarzyć uczuciami bohaterów i patrzeć ich oczami? Gdzie natomiast jest miejsce na bardziej techniczną refleksję, czy tylko profesjonaliści mają monopol na analizę warsztatu filmowego?

Czytaj dalej
Zaprzyjaźnione blogi