Menu nawigacji stronami

Recenzje książek. Wszystko dla miłośników książek

Przeczucie – Tetsuya Honda

Dodane 19 lipca 2017 | brak komentarzy

Recenzja książki Przeczucie - Tetsuya Honda

Przeczucie
Tetsuya Honda

Drugi już dzień zastanawiam się, jak zacząć recenzję i dochodzę do wniosku, że najlepiej prosto z mostu – tego jeszcze nie było! Przed nami coś zupełnie nowego – cesarz japońskiego kryminału Tetsuya Honda zawitał na polski rynek. Chodzą nawet słuchy, że może on przyćmić skandynawskie książki, czy ma szansę? Postaram się rzetelnie przedstawić swoją opinię, abyście mogli zdecydować, czy warto po nią sięgnąć. Jak się pewnie już domyślacie z entuzjastycznego początku WARTO. Przejdźmy teraz do szczegółów.

Przeczucie” jest pierwszą książką z cyklu o komisarz Reiko. W kraju autora cykl sprzedał się w nakładzie ponad 4 milionów egzemplarzy, co samo w sobie jest potwierdzeniem fenomenu pisarza. Co więcej, na podstawie serii nakręcono film telewizyjny, kinowy oraz dwa seriale.

Czytaj dalej

Sekretnik czyli przepis na szczęście – Katarzyna Michalak

Dodane 17 stycznia 2016 | 1 komentarz

Recenzja książki Sekretnik czyli przepis na szczęście - Katarzyna Michalak

Sekretnik czyli przepis na szczęście
Katarzyna Michalak

Sekretnik czyli przepis na szczęście” Katarzyny Michalak to niewielka książeczka w pięknej, cukierkowej i twardej oprawie licząca 222 strony tekstu. Do przeczytania tej książki zachęcił mnie tekst na tylnej okładce, który brzmi:

„Była zwyczajną dziewczyną. Gnieździła się w maleńkiej kawalerce i nienawidziła swojej pracy. Pewnego dnia stała się autorką bestsellerów, kobietą sukcesu, a Sekretnik napisała w swoim wymarzonym domku pod lasem. Kopciuszek? Nie! – Drimerka, która zdobyła się na szczerą rozmowę z samą sobą”.

Pomyślałam, fascynujące i chciałam poznać jej sekret, bo każdy z nas marzy o tym żeby być szczęśliwym, mieć dobrą pracę, cudowną rodzinę. Wiedząc jednak, że każdy człowiek ma własną historię życia, która bywa piękna jak również tragiczna byłam chyba po prostu ciekawa sposobu na szczęście Pani Katarzyny.

Czytaj dalej

Znikasz – Christian Jungersen

Dodane 3 listopada 2015 | 4 komentarze

Recenzja książki Znikasz

Znikasz
Christian Jungersen

Literaturę skandynawską kojarzymy przede wszystkim z kryminałami i thrillerami. Do pewnego stopnia „Znikasz” to również kryminał, ale bardzo nietypowy. Przybliża bowiem czytelnikom wiedzę z zakresu neuropsychologii i stawiając wiele ciekawych oraz trudnych do jednoznacznego rozstrzygnięcia pytań. Czym tak naprawdę jest wolna wola? Czy i kiedy możemy powiedzieć że jesteśmy naprawdę sobą? Czy można karać osoby, które dokonują przestępstw pod wpływem uszkodzeń mózgu?

Główna bohaterka powieści – Mia to czterdziestoletnia nauczycielka, matka dorastającego Niklasa i żona Frederika – szanowanego dyrektora szkoły w jednej z bogatych dzielnic Kopenhagi. Podczas rodzinnych wakacji na Majorce okazuje się, iż od kilku lat w głowie Federika rośnie guz, który, zdaniem lekarzy, w zasadniczy sposób musiał zmieniać jego osobowość w ciągu tego okresu. Oszołomiona Mia staje wobec mnóstwa pytań o ostatnie lata swojego małżeństwa, które po wielu kryzysach uważała wreszcie za najszczęśliwsze. Niestety to nie koniec problemów. Szybko bowiem okazuje się, że Frederik dopuścił się poważnego przestępstwa, które może zaważyć na całym przyszłym życiu nie tylko ich rodziny, ale też wielu innych. Narracja powieści zbudowana jest wokół dochodzenia związanego z rozwikłaniem zagadki dotyczącej przyczyn działań Frederika, stąd nazywana bywa neurokryminałem. Fabuła przeplatana jest wycinkami z gazet czy doniesieniami z badań neuropsychologicznych, co uatrakcyjnia lekturę i wciąga czytelnika. (wstawki te utrzymane są w tonie popularnonaukowym, nie musicie więc bać się wysokospecjalistycznego słownictwa bez wyjaśnień).

Czytaj dalej

Oskar i Pani Róża – Eric Emmanuel Schmitt

Dodane 19 maja 2013 | brak komentarzy

Oskar i Pani Róża - Eric Emmanuel Schmitt

Oskar i Pani Róża
Eric Emmanuel Schmitt

Z jednej strony powiedziałabym, że ta  krótka opowieść Schmitta  jest już właściwie  klasyką, z drugiej zaś mniemam, że ta książka nie trafiła jeszcze pod wszystkie strzechy (a szkoda, bo powinna).

Bohater – dziecko, temat trudny – choroba i umieranie. Tytułowi bohaterowie przywołują na myśl Małego Księcia. Śmiertelnie chory Oskar, jak mały Książę, zadaje trudne pytania na temat dorosłych, bo nie potrafi zrozumieć zawiłości ich myślenia. Dla niego świat jest jeszcze pełen tajemnic i czaka aż go odkryje, niestety nie pozostało mu już na to zbyt wiele czasu. Dlatego też pyta, zadaje pytania, często bardzo trudne. Nie może pogodzić się z tym, że jego rodzice nie godzą się z jego chorobą. Wtedy też pomocną dłoń wyciąga Pani Róża, która sprawuje nad nim opiekę w szpitalu. Dla niego nie jest zwykłą pielęgniarką, jest właściwie przewodnikiem po jego krótkim życiu.

Po pierwsze Pani Róża doradza mu pisanie listów do Pana Boga. Po drugie, mając świadomość, że jego dni są dosłownie policzone, proponuje, by każdy kolejny dzień traktował tak jak 10 lat. To był przyspieszony kurs życia, dzięki któremu Oskar „dożył” późnej starości. Jego ciało słabło z każdą chwilą, a on wyobrażał sobie, że się starzeje. Prawda, że to był genialny pomysł? Jednak nie to jest przesłaniem książki. Myślę, że gdyby Schmitt czytał Twardowskiego, jako motto wybrałby tak często cytowane  zdanie: „Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą.

Czytaj dalej
Zaprzyjaźnione blogi