Menu nawigacji stronami

Recenzje książek. Wszystko dla miłośników książek

Oskar i Pani Róża – Eric Emmanuel Schmitt

Dodane 19 maja 2013 | brak komentarzy

Oskar i Pani Róża - Eric Emmanuel Schmitt

Oskar i Pani Róża
Eric Emmanuel Schmitt

Z jednej strony powiedziałabym, że ta  krótka opowieść Schmitta  jest już właściwie  klasyką, z drugiej zaś mniemam, że ta książka nie trafiła jeszcze pod wszystkie strzechy (a szkoda, bo powinna).

Bohater – dziecko, temat trudny – choroba i umieranie. Tytułowi bohaterowie przywołują na myśl Małego Księcia. Śmiertelnie chory Oskar, jak mały Książę, zadaje trudne pytania na temat dorosłych, bo nie potrafi zrozumieć zawiłości ich myślenia. Dla niego świat jest jeszcze pełen tajemnic i czaka aż go odkryje, niestety nie pozostało mu już na to zbyt wiele czasu. Dlatego też pyta, zadaje pytania, często bardzo trudne. Nie może pogodzić się z tym, że jego rodzice nie godzą się z jego chorobą. Wtedy też pomocną dłoń wyciąga Pani Róża, która sprawuje nad nim opiekę w szpitalu. Dla niego nie jest zwykłą pielęgniarką, jest właściwie przewodnikiem po jego krótkim życiu.

Po pierwsze Pani Róża doradza mu pisanie listów do Pana Boga. Po drugie, mając świadomość, że jego dni są dosłownie policzone, proponuje, by każdy kolejny dzień traktował tak jak 10 lat. To był przyspieszony kurs życia, dzięki któremu Oskar „dożył” późnej starości. Jego ciało słabło z każdą chwilą, a on wyobrażał sobie, że się starzeje. Prawda, że to był genialny pomysł? Jednak nie to jest przesłaniem książki. Myślę, że gdyby Schmitt czytał Twardowskiego, jako motto wybrałby tak często cytowane  zdanie: „Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą.

Czytaj dalej

Przypadek Adolfa H. – Eric Emmanuel Schmitt

Dodane 26 grudnia 2012 | brak komentarzy

Przypadek Adolfa H.Eric Emmanuel Schmitt

Przypadek Adolfa H.
Eric Emmanuel Schmitt

Zadziwiająca w swym zamyśle i konstrukcji książka. Sądzę, że trzeba wielkiej odwagi i determinacji, by bohaterem uczynić Hitlera –  jedną z najczarniejszych postaci XX wieku. Sam tytuł może zwieść na manowce. Biorąc książkę do ręki, zastanawiałam się, czy można posunąć się tak daleko, by z takiej postaci tworzyć bohatera literackiego (nie jest to bowiem żaden dokument, tylko powieść z krwi i kości), czy można bawić się takim życiorysem?

Jest to studium przypadku, a właściwie przypadków. Czytelnik ma możliwość śledzenia dwóch życiorysów, z których jeden należy do Adolfa H., drugi do Hitlera. Obaj „startują” z tego samego punktu,  jakim jest rekrutacja na Akademię Sztuk Pięknych (niby nic, a jednak). Hitler nie zostaje przyjęty i dlatego w małości swojej postanawia zemścić się na całym świecie za ten akt zniewagi. Małostkowy i zakompleksiony, niezdolny do uczuć potrafi wspiąć się na szczyty władzy. Staje się bezwzględnym dyktatorem, opętanym nienawiścią do świata i strachem prze kobietami. Nie ma co dalej kontynuować, wszyscy wiemy do czego doprowadził.

Czytaj dalej
Zaprzyjaźnione blogi