Menu nawigacji stronami

Recenzje książek. Wszystko dla miłośników książek

Perkunowe wyroki - Patronat MoznaPrzeczytac.pl

Mgły Avalonu – Marion Zimmer Bradley

Dodane 31 grudnia 2013 | brak komentarzy

Mgły Avalonu - Marion Zimmer Bradley

Mgły Avalonu
Marion Zimmer Bradley

Brytania czasów Uthera Pendragona – kraina dawnych, magicznych obrzędów oraz zdobywającego coraz większe wpływy chrześcijaństwa. Świat nieodwracalnie się zmienia, zarówno w warstwie wartości, jak i obyczajów, które narzuca ekspansywne chrześcijaństwo. Co się stanie z Brytanią? Czy pod wodzą syna Uthera, pozostanie pogańską krainą, przesiąkniętą mistyczną więzią z ziemią i naturą, czy rozwinie się w uporządkowane, zbudowane na hierarchii i dogmatach, chrześcijańskie państwo?

Czytaj dalej

Śledztwo i płeć. O bohaterkach powieści kryminalnych – Bernadetta Darska

Dodane 30 grudnia 2013 | brak komentarzy

Recenzja ksiażki Śledztwo i płeć. O bohaterkach powieści kryminalnych.

Śledztwo i płeć. O bohaterkach powieści kryminalnych.
Bernadetta Darska

Śledztwo i płeć. O bohaterkach powieści kryminalnych to ciekawa książka, jaka pojawiła się na polskim rynku wydawniczym, bo to istne kompendium wiedzy na temat postaci kobiety w powieści kryminalnej przełomu XX i XXI wieku. Nie jest to bynajmniej książka z gatunku kryminału, lecz książka o kryminałach. Takich, w których pierwsze skrzypce gra kreacja bohaterki, zwykle nakreślona z rozmachem i zostawiająca daleko w tyle postaci męskich fajtłapów. Oczywiście, to wniosek raczej generalizujący niźli obiektywny, ale jeśli już mamy, śladem autorki, Bernadetty Darskiej, wystawiać babki na piedestał, to czyńmy to z pełną finezją.
Warto wspomnieć, że autorka ma doktorat z literaturoznawstwa, jest adiunktem w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UWM, była redaktor naczelną pisma „Portret” i ma na swoim koncie już kilka książek, głównie o tematyce feministycznej.
No, właśnie feminizm. To słowo chodziło mi po głowie od pierwszej strony Śledztwa i płci. Darska już we wstępie ukierunkowuje czytelnika na takie aspekty analizy tematu, które leżą u gruntu ideologii feministycznej. Cechą rozpoznawczą języka jakim się posługuje jest manifestowanie feministycznych poglądów poprzez przydawanie nazwom zawodów określeń żeńskich. Autorka pisze więc o policjantkach, milicjantce, dziennikarkach, profilerce, detektywkach, prawniczkach, antropolożce czy chemiczce. Cóż, chyba jej zdaniem patolożka sądowa brzmi dostojniej i poważniej niż patolog sądowa.

Czytaj dalej

Minione życia – Wojciech Baran

Dodane 29 grudnia 2013 | brak komentarzy

Minione życia

Minione życia
Wojciech Baran

Recenzent to ma fajne życie. Nie dość, że ma przyjemność kontaktować się z „inicjatorką bałaganu na tej stronie” (cytat z niej samej), to jeszcze ma okazję dotrzeć do wielu książek, które normalnie zapewne nie trafiłyby w jego ręce. Niestety świat nie jest jakoś oszałamiająco idealnym bytem, więc bywa również tak, że trafiają się książki, które recenzenta nie bardzo interesują. Wtedy należy się z taką książką przemęczyć i recenzję napisać, w końcu nie książki wina, że się trafił wybredny recenzent.

Czytaj dalej

Modern squaw – Piotr Strąk

Dodane 28 grudnia 2013 | brak komentarzy

Modern squaw

Modern squaw
Piotr Strąk

Kiedy prawda i ułuda, jawa i sen, koszmar i marzenie mieszają się w jednym, nierozerwalnym splocie zdarzeń. Bardzo trudno je odróżnić od siebie i nie zawsze mamy rację. Zwłaszcza, kiedy nie jesteśmy do końca pewni własnych odczuć, a jedyną rzeczą trzymającą nas przy rzeczywistości jest stary pamiętnik, zapisywany przez lata ręką młodej dziewczyny.

Główną bohaterkę poznajemy w chwili, gdy jest Czarnym Kapturkiem. Ksywkę tą wymyśliła jej babcia, z powodu ulubionej bluzy wnuczki, którą ta nosi prawie cały czas. Jednak to nie jedna i jedyna ksywa dziewczyny. Każda z kolejnych ujawnia się Czytelnikowi w najmniej spodziewanym momencie. Całość historii zaczyna się niemal banalnie.

Czytaj dalej

Polskie rysy bez ryz – Tatiana Szkapienko

Dodane 27 grudnia 2013 | brak komentarzy

Polskie rysy bez ryz

Polskie rysy bez ryz
Tatiana Szkapienko

Autorką esejów zebranych w wydaniu zatytułowanym Polskie rysy bez ryz jest rosyjska polonistka, dzięki czemu my jako Polacy mamy rzadką okazję spojrzeć na swój język oczami obcokrajowca, i to obcokrajowca posługującego się poprawną polszczyzną lepiej niż niejeden z nas. Spotkanie z opowieścią o naszej mowie było z pewnością ciekawym doświadczeniem, choć nie do końca spełniło moje oczekiwania co do lektury. Jest to zbiór krótkich esejów, traktujący głównie o postrzeganiu języka polskiego przez nie-Polaka.

Autorka zadaje wiele pytań, których my sami być może nigdy w życiu nawet byśmy nie postawili (jak np. dlaczego wyrażenie w bród piszę się przez „ó” zamknięte, skoro nasuwa skojarzenia ze słowem: brud” pisanym przecież przez „u”), albo dlaczego tak wiele idiomów związanych ze słowem „pies” ma pejoratywne konotacje.

Czytaj dalej
Zaprzyjaźnione blogi